Von 1911 bis 2008 wurde unter dem Stadtgebiet von Dorsten Steinkohle abgebaut. Dadurch senkten sich große Teile der Stadt ab, stellenweise um bis zu 12 Meter. Diese Eingriffe in Natur und Landschaft wirken bis heute nach und beeinflussen die Wasserwirtschaft in Dorsten. Das Wasser von Hammbach und Wienbach muss weiterhin in die Lippe hochgepumpt werden.
Zwischen 1991 und 1994 wurde das Pumpwerk Dorsten-Hammbach aufgrund des bergbaubedingten Landschaftswandels errichtet, da der Bach nicht mehr auf natürlichem Wege in die Lippe abfließen konnte. Während der Bauarbeiten wurde 1992 das Skelett eines Mammuts entdeckt, das heute im Museum für Naturkunde in Münster ausgestellt ist.
Man unterscheidet Bachpumpwerke, die den Wasserlauf eines Gewässers an den Rand eines Senkungsbereichs fördern, Kanalisations- und Grundwasserpumpwerke, die den Grundwasserspiegel regulieren, wenn er der Erdoberfläche zu nahe kommt. Das erste Pumpwerk der Emschergenossenschaft nahm 1914 an der alten Emscher in Duisburg den Betrieb auf.
Der Schmutzwasserteil des Pumpwerks wurde 1994 in Betrieb genommen, der Bachwasserteil folgte 1996. Das Einzugsgebiet des Werkes umfasst 17,3 km² für das Abwasser sowie 148 km² für das oberirdische Einzugsgebiet des Hammbachs.
Preisgekrönte Wellen
Das 1995 fertiggestellte Pumpwerk Dorsten-Hammbach ist die zweitgrößte Anlage des Lippeverbandes. Sein mächtiges Maschinenhaus wurde vom Architekten Hans Stumpfl mit einer geschwungenen Metallhaut verkleidet, die an silberne Wellen erinnert. Für diese außergewöhnliche Gestaltung erhielt er eine Auszeichnung für herausragende Architektur.
Im Betriebsgebäude fördern sechs leistungsstarke Pumpen das Wasser des Hammbachs 14 Meter hoch und leiten es über Auslaufbauwerke in die Lippe. Dabei können pro Sekunde bis zu 15.500 Liter Wasser auströmen. Die Anlage verfügt über eine elektrische Anschlussleistung von 4.500 kW und eigene Transformatoren.
Bergsenkungen in Dorsten • Überlaufbecken Pumpstation Hammbach • Pumpstation Hammbach
From 1911 to 2008, hard coal was mined beneath the urban area of Dorsten. As a result, large parts of the city subsided, in places by up to 12 metres. These interventions in nature and landscape continue to have an impact today and affect water management in Dorsten. The water from the Hammbach and Wienbach streams still has to be pumped up into the Lippe.
Between 1991 and 1994, the Dorsten-Hammbach pumping station was built as a result of mining-related landscape change, since the stream could no longer flow naturally into the Lippe. During construction work in 1992, the skeleton of a mammoth was discovered, which is now on display at the Museum of Natural History in Münster.
A distinction is made between stream pumping stations, which channel the flow of a body of water to the edge of a subsidence area, and sewage and groundwater pumping stations, which regulate the groundwater level when it rises too close to the surface. The first pumping station of the Emschergenossenschaft began operating in 1914 on the old Emscher in Duisburg.
The sewage section of the pumping station was commissioned in 1994, followed by the stream water section in 1996. The catchment area of the plant covers 17.3 km² for wastewater and 148 km² for the above-ground catchment area of the Hammbach.
Award-winning Waves
Completed in 1995, the Dorsten-Hammbach pumping station is the second largest facility of the Lippeverband. Its imposing engine house was clad by architect Hans Stumpfl with a sweeping metal skin reminiscent of silver waves. This exceptional design earned him an award for outstanding architecture.
Inside the operational building, six high-performance pumps raise the water of the Hammbach by 14 metres and channel it into the Lippe via outlet structures. Up to 15,500 litres of water can flow out per second. The plant has an electrical connected load of 4,500 kW and its own transformers.
Land subsidence in Dorsten • Overflow basin Hammbach pumping station • Hammbach pumping station
De 1911 à 2008, de la houille a été extraite sous le territoire urbain de Dorsten. De ce fait, de grandes parties de la ville se sont affaissées, parfois de jusqu’à 12 mètres. Ces interventions sur la nature et le paysage se font encore sentir aujourd’hui et influencent la gestion hydraulique de Dorsten. L’eau du Hammbach et du Wienbach doit toujours être pompée vers la Lippe.
Entre 1991 et 1994, la station de pompage de Dorsten-Hammbach a été construite en raison de l’évolution du paysage due à l’exploitation minière, le ruisseau ne pouvant plus se jeter naturellement dans la Lippe. Au cours des travaux de construction, le squelette d’un mammouth a été découvert en 1992 ; il est aujourd’hui exposé au Muséum d’histoire naturelle de Münster.
On distingue les stations de pompage de ruisseaux, qui canalisent le cours d’un plan d’eau vers la périphérie d’une zone d’affaissement, des stations de pompage d’eaux usées et des eaux souterraines, qui régulent le niveau de la nappe phréatique lorsqu’elle est trop proche de la surface. La première station de pompage de l’Emschergenossenschaft a été mise en service en 1914 sur l’ancienne Emscher à Duisbourg.
La section eaux usées de la station de pompage a été mise en service en 1994, suivie de la section eaux de ruisseau en 1996. Le bassin versant de l’installation couvre 17,3 km² pour les eaux usées et 148 km² pour le bassin versant de surface du Hammbach.
Des vagues primées
Achevée en 1995, la station de pompage de Dorsten-Hammbach est la deuxième plus grande installation du Lippeverband. Son imposant bâtiment des machines a été revêtu par l’architecte Hans Stumpfl d’un habillage métallique sinueux rappelant des vagues argentées. Cette conception exceptionnelle lui a valu un prix d’architecture remarquable.
Dans le bâtiment d’exploitation, six pompes puissantes soulèvent l’eau du Hammbach de 14 mètres et la conduisent dans la Lippe par des ouvrages de sortie. Jusqu’à 15 500 litres d’eau peuvent s’écouler par seconde. L’installation dispose d’une puissance électrique raccordée de 4 500 kW et de ses propres transformateurs.
Affaissements miniers à Dorsten • Bassin de débordement station de pompage Hammbach • Station de pompage Hammbach
Van 1911 tot 2008 werd steenkool gedolven onder het stadsgebied van Dorsten. Daardoor zakten grote delen van de stad in, plaatselijk tot wel 12 meter. Deze ingrepen in natuur en landschap hebben tot op de dag van vandaag gevolgen en beïnvloeden het waterbeheer in Dorsten. Het water van de Hammbach en de Wienbach moet nog steeds opgepompt worden naar de Lippe.
Tussen 1991 en 1994 werd het pompstation Dorsten-Hammbach gebouwd als gevolg van de door mijnbouw veroorzaakte landschapsverandering, omdat de beek niet meer op natuurlijke wijze in de Lippe kon afvloeien. Tijdens de bouwwerkzaamheden werd in 1992 het skelet van een mammoet ontdekt, dat nu tentoongesteld is in het Natuurhistorisch Museum in Münster.
Er wordt onderscheid gemaakt tussen beekpompstations, die de waterloop van een watergang naar de rand van een verzakkingsgebied leiden, en riolerings- en grondwaterpompstations, die het grondwaterpeil reguleren wanneer het te dicht bij het maaiveld komt. Het eerste pompstation van de Emschergenossenschaft werd in 1914 in gebruik genomen aan de oude Emscher in Duisburg.
Het rioolwatergedeelte van het pompstation werd in 1994 in gebruik genomen, gevolgd door het beekwatergedeelte in 1996. Het verzorgingsgebied van het station omvat 17,3 km² voor het afvalwater en 148 km² voor het bovengrondse stroomgebied van de Hammbach.
Bekroonde golven
Het in 1995 voltooide pompstation Dorsten-Hammbach is de op één na grootste installatie van het Lippeverband. Het imposante machinegebouw werd door architect Hans Stumpfl bekleed met een golvende metalen huid die doet denken aan zilveren golven. Voor dit bijzondere ontwerp ontving hij een prijs voor uitstekende architectuur.
In het bedrijfsgebouw pompen zes krachtige pompen het water van de Hammbach 14 meter omhoog en leiden het via uitlaatwerken in de Lippe. Per seconde kan er tot wel 15.500 liter water uitstromen. De installatie beschikt over een elektrisch aansluitvermogen van 4.500 kW en eigen transformatoren.
Grondverzakkingen in Dorsten • Overloopbekken pompstation Hammbach • Pompstation Hammbach
Od 1911 do 2008 roku pod obszarem miejskim Dorsten wydobywano węgiel kamienny. W wyniku tego duże części miasta osiadły, miejscami nawet o 12 metrów. Ingerencje te w naturę i krajobraz odczuwalne są do dziś i wpływają na gospodarkę wodną w Dorsten. Woda z Hammbach i Wienbach musi być nadal pompowana do Lippe.
W latach 1991–1994 wybudowano stację pomp Dorsten-Hammbach z powodu zmiany krajobrazu wynikającej z górnictwa – strumień nie mógł już spływać naturalnie do Lippe. Podczas prac budowlanych w 1992 roku odkryto szkielet mamuta, który jest obecnie wystawiany w Muzeum Historii Naturalnej w Münster.
Rozróżnia się pompownie strumieniowe, które kierują przepływ cieku wodnego na skraj strefy osiadania, oraz pompownie kanalizacyjne i gruntowe, które regulują poziom wód gruntowych, gdy zbliża się on zbyt blisko powierzchni ziemi. Pierwsza pompownia Emschergenossenschaft uruchomiona została w 1914 roku na starym Emscherze w Duisburgu.
Część ściekowa stacji pomp została oddana do użytku w 1994 roku, a część strumieniowa – w 1996 roku. Obszar zlewni obejmuje 17,3 km² dla ścieków i 148 km² dla nadziemnego obszaru zlewni Hammbach.
Nagrodzone fale
Ukończona w 1995 roku stacja pomp Dorsten-Hammbach jest drugą co do wielkości instalacją Lippeverband. Jej potężny budynek maszynowni został obłożony przez architekta Hansa Stumpfla falistą okładziną metalową, przywołującą na myśl srebrne fale. Za to wyjątkowe rozwiązanie projektowe otrzymał nagrodę za wybitną architekturę.
W budynku eksploatacyjnym sześć wydajnych pomp podnosi wodę Hammbach o 14 metrów i odprowadza ją przez obiekty wypływowe do Lippe. Na sekundę może wypłynąć do 15 500 litrów wody. Instalacja posiada elektryczną moc przyłączeniową 4500 kW oraz własne transformatory.
Osiadanie gruntu w Dorsten • Basen przelewowy pompownia Hammbach • Pompownia Hammbach
